เด็กชายตุ๋ย และน้องของเขา

วันหนึ่งสองแม่ลูกนั่งคุยกัน ลูกกำลังน่ารัก พูดจาฉอเลาะ


กำลังอยู่ในวัยอยากรู้ อยากเห็น เป็นเด็กฉลาด ขนาดอายุ 5 - 6 ขวบ

แม่ก็กลัวลูกที่ซุกซนจะเหงา ก็เลยเอ่ยถามขึ้นมาว่า ลูกตุ๋ยมานี่ซิ...





แม่ : เหงามั้ยลูก

ตุ๋ย : เหงาเป็นยังไงครับแม่

แม่ : ลูกอยากมีเพื่อนเล่นไหมล่ะ เล่นอยู่กับบ้านเนียะ

เอาล่ะ แม่จะบอกข่าวดี อีกไม่นานหรอก ลูกจะมีน้อง

ตุ๋ย : พอได้ยินก็ดีใจ แจ้นออกไปบอกเพื่อนๆเลย..

เฮ้ย แม่ฉันบอกว่า ฉันจะมีน้องไว้เป็นเพื่อนเล่นเวลาอยู่บ้าน

เพื่อน : เออ...ดีๆๆๆ ได้น้องเมื่อไหร่เอามาให้ดูหน่อยนะ

ตุ๋ย : เออๆ ถ้าได้แล้วจะเอามาให้แกดู..





(แล้วก็ทวงถามแม่อยู่ทุกวัน...แม่น้องล่ะ...ทวงอยู่3-4เดือน)





แม่ : เอ้าลูกเข้ามาใกล้ๆ...

(ว่าแล้วก็เอาหัวลูกมาแนบกับท้องแม่ แล้วพูดว่า)

ฟังซิ...น้องอยู่ข้างในท้องแม่





ตุ๋ยฟังแล้วก็ไม่ได้ว่าอะไร ได้แต่หน้าเศร้าๆ

วันรุ่งขึ้นก็ไปโรงเรียน...เจอเพื่อนๆ





เพื่อน : เฮ้ยเป็นไงล่ะ ได้น้องมาแล้วหรือยัง

ตุ๋ย : มึงลืมไปเลย ลืมไปเลย กูไม่มีน้องอีกแล้ว

เพื่อน : ทำไมล่ะ

ตุ๋ย : ก็เมื่อวานเนียะ...แม่กูกินน้องเข้าไปแล้ว

กูหมดสิทธิ์ ไม่มีน้องแล้ว แม่กูกินเข้าไปในท้องแล้ว